Rođen je 1956. godine u Bogdašićima. U Sarajevu je proveo veći dio života, gdje je radio i studirao pravo. Bio je jedan od obnovitelja četničkog pokreta u Sarajevu 1990. Član je Srpske radikalne stranke od 1990. godine. Nakon ubistva starog svata ispred Stare crkve na Baščaršiji 1. marta 1992. godine, postaje komandant Novosarajevskog četničkog odreda sa sjedištem na Grbavici. Za četničkog vojvodu ga je imenovao Vojislav Šešelj 13. maja 1993, kao i Momčilo Đujić 27. januara 1999. godine.[1] Istakao se u borbama za odbranu Grbavice, i tri puta je ranjavan. Između ostalog, sa Novosarajevskim četničkim odredom je držao srpske položaje na Jevrejskom groblju, gdje su se vodile najžešće borbe na liniji razgraničenja Srpsko Sarajevo – Sarajevo, između Vojske Republike Srpske i ARBiH. Komandovao je odredom ruskih dobrovoljaca u Srpskom Sarajevu. Nakon NATO bombardovanja Republike Srpske 1995, i nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma, u martu 1996. je predvodio izlazak srpske vojske i stanovništva iz Grbavice i iznošenje krsta na Vraca, i Miljeviće.
