Vermahtov general Anton Dostler stoji privezan za stub samo trenutak pre nego što će američki streljački vod izvršiti smrtnu kaznu 1. decembra 1945. godine.
General Dostler je osuđen zbog naređenja da se bez suđenja pogubi petnaest zarobljenih američkih diverzanata iz operacije Ginny II, iako su bili u uniformi i imali puna prava ratnih zarobljenika po Ženevskoj konvenciji. Dostler se branio pozivanjem na Hitlerovo „Komando naređenje“, koje je nalagalo likvidaciju svih savezničkih komandosa, ali sud je utvrdio da je naređenje bilo nezakonito i da je on imao ličnu odgovornost da ga ne izvrši.
Zanimljivo je da je Dostler bio jedini general Vermahta koga su zapadni saveznici pogubili isključivo sopstvenom presudom. Dopušteno mu je da nosi uniformu, mada lišenu svih oznaka, što govori da mu je formalni status vojnog lica delimično priznat. U periodu od 1945. do 1951. godine američka vojska je osudila i pogubila 277 Nemaca za ratne zločine, a Dostler je bio jedan od samo dvojice koji su streljani umesto obešeni. Drugi je bio Kurt Bruns, čija je kazna izvršena streljanjem jer mu je suđenje održano pre završetka rata.
Dostlerov slučaj postao je presedan koji je jasno utvrdio da se pozivanje na nezakonita naređenja ne može smatrati odbranom i da komandant lično odgovara za živote ratnih zarobljenika.